Captain Fantastic – recensie

Samen met zijn kinderen woont Ben (Viggo Mortensen) in de bergen. Dit niet in een luxe vakantiehuisje, maar in een zelf samengestelde leefomgeving, ver verwijderd van de bewoonde wereld. Ben en zijn vrouw, Leslie, hebben controversiële ideeën over de wereld en hoe je erin moet leven. Zo hebben ze hun kinderen alles zelf geleerd, van het overleven in de wildernis tot alles wat er valt te leren over de wereld (binnen hun idealen). Maar dingen veranderen voor de familie wanneer Leslie depressief begint te worden en na een maandenlange strijd haarzelf van het leven beroofd terwijl ze in de gewone wereld behandelt werd. Als Ben te horen krijgt dat hij en de kinderen niet welkom zijn op de begrafenis vechten zij terug, maar nu dat de andere leden van de familie Cash de ‘wildelingen’ voor het eerst ontmoeten en twijfels trekken bij de manier waarop zij zijn opgevoed lijkt de perfecte wereld van Ben in te storten.

Als iemand die weinig over Captain Fantastic heeft gelezen en gezien voordat ik aan de film begon wist ik niet wat ik moest verwachten. Op de voorkant van de DVD staat de familie namelijk voor hun busje, terwijl de film zelf heel primitief begint met het slachten van een hert. Voor een paar minuten vroeg ik me af of ik de verkeerde film aan het kijken was, totdat Viggo Mortensen verscheen. Dat de man een Oscar nominatie heeft gekregen voor zijn rol wist ik namelijk wel. De opening van een film hoort je te interesseren om verder te kijken, en dat is bij Captain Fantastic zeker gelukt.

In de eerste helft van de film volgen we vooral de familie in hun dagelijkse levens, waarin ze ’s morgens getraind worden om in de wildernis te overleven of op jacht gaan en ’s avonds lezen, leren en muziek maken. Doordat het een leven is wat, vooral bij opgroeiende kinderen, voor ons ondenkbaar zou zijn zorgt er uiteindelijk voor dat het interesseert. Zelfs als dit het enige was wat we te zien kregen dan had het wat mij betreft een geslaagde film geweest. Al zullen weinig mensen het ermee eens zijn hoe de kinderen worden opgevoed, het is interessant om te zien hoe de mens volgens regisseur/schrijver Matt Ross zou opgroeien als het niet beïnvloed werd door de huidige wereld.

Pas tijdens de tweede helft van de film wordt de film meer een dramedy dan een slice of life film. Doordat de twee werelden elkaar kruisen als de familie op een roadtrip gaat naar de begrafenis van Leslie neemt het komische aspect van de film toe, terwijl het aan de andere kant ook ontroerend is om te zien hoe buitenaards de kinderen zijn naar onze standaarden. Hoe perfect Ben hun wereld ook vindt, niet alle kinderen zijn het daar mee eens en je merkt dat dit naarmate de film vordert steeds meer begint te broeien bij bepaalde kinderen, terwijl anderen dit compleet niet inzien. Je zou haast kunnen zeggen dat sommige kinderen een soort van gebrainwashed zijn door Ben zijn idealen, wat de uiteindelijke conclusie van de film zo veel krachtiger maakt.

Captain Fantastic is nu te koop op DVD en Blu-ray!

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

One thought on “Captain Fantastic – recensie”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *