Deadpool 2 – recensie

Eerlijk is eerlijk, ik keek niet echt uit naar Deadpool 2. De superhelden hype is bij mij een beetje afgestorven, ondanks dat Deadpool 2 dit verlangen niet heeft aangewakkerd was het toch een prima film.

Na een levensveranderende gebeurtenis sluit Deadpool zich eindelijk aan bij de X-Men.. of nou ja, als trainee dan. Het gaat hem echter niet zo goed af als hij de eerste regel van het X-Men zijnde al doorbreekt, namelijk no killing, waardoor hij al gauw in de bak voor mensen met superkrachten eindigt. Als zijn superkrachten van hem worden afgenomen accepteert hij dat hij stervende is waar zijn cel maat Russell – de mutant jongere die Deadpool probeerde te redden – het niet mee eens is. Gelukkig voor Deadpool is een man uit de toekomst genaamd Cable naar Russell op zoek.

Heb je de eerste Deadpool gezien en dacht je “thanks, but no thanks”? Dan kun je deze film net zo goed skippen. Why change a winning formula? Deadpool 2 is nog steeds gevuld met inside jokes, over de top actie en een tegen het publiek pratende Deadpool. Logisch natuurlijk, want dat is nou eenmaal Deadpool. Met Josh Brolin in de film, die ook Thanos speelt in Avengers: Infinity War, is het logisch dat de Infinity War grappen je om het hoofd vliegen maar het viel me op dat deze grappen juist niet aansloegen – wellicht dat dit anders is bij het reguliere publiek. Niet alle grappen sloegen even goed aan, maar net zoals bij zijn voorganger zit Deadpool 2 tot de nok vol met grappen, dus een paar gemiste kansen hindert niet. De paar sentimentele momenten komen daardoor als een vers briesje voorbij vliegen voordat de film weer vrolijk verder gaat.

Deadpool 2 draait vanaf 17 mei in de bioscoop

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *