Dope – recensie

Dope is een zekere must-see!

Dope

Malcolm (Shameik Moore), Jib (Tony Revolori) en Diggy (Kiersey Clemons) zijn drie vrienden die geobsedeerd zijn met hip-hop muziek en kleding uit de jaren ’90, waardoor ze zowel op school als in hun buurt flink opvallen. Met z’n drietjes zijn ze als het ware de “nerds” van de school. Doordat ze deze titel dragen verbaasd het niemand als ze opeens veel te vinden zijn in het computerlokaal, of dat ze meedoen aan de Google Science Fair en daarom veel tijd op school spenderen in het scheikundelokaal. Wat de leraren echter niet weten is dat het drietal tijdens deze uren drugs aan het distribueren en verkopen zijn. Net als elke nerd in een film valt ook Malcolm op een knappe maar onbereikbare dame (Zoë Kravitz), waarvoor hij maar al te graag op drugsdealer Dom’s (Rakim Mayers/A$ap Rocky) verjaardag verschijnt. Het feestje loopt flink in de soep waardoor Malcolm onwetend met een flinke rugzak drugs naar huis gaat. Met Dom in de bak en een hele hoop andere problemen is de enige oplossing om het zooitje via het donkere web te verkopen. Als dat maar goed gaat.

Nu kun je denken “hebben we niet genoeg ‘van dat soort’ films gezien?”, maar wat het verschil maakt tussen Dope en al die andere coming-of-age films is de setting waarin Dope zich afspeelt, namelijk in een achterwijk in Inglewood, Californië. Voor Malcolm en zijn vrienden is het niet vanzelfsprekend dat ze na de middelbare school gaan doorstuderen, wat uiteindelijk ook de drijfveer is achter Malcolm z’n actie’s – die niet altijd even snugger zijn – maar je begrijpt wel dat hij doet wat hij moet doen om te overleven, om zichzelf uiteindelijk in de schoolbanken terug te kunnen zien. Zelf ben ik niet helemaal bekend met urban films, maar er zijn toch wel weinig films zoals Dope die het grote filmpubliek weten te bereiken.. en dat terwijl je haast een instant hit zou hebben als de hoofdpersonages uit een andere hoek van de stad zouden komen. Enfin, genoeg politieke correctheid, terug naar de film.

Dope

Dat Dope een film is die je enigszins aan het denken zet lijkt me wel duidelijk, maar de film is ook hartstikke vermakelijk en verrassend licht terwijl het met een paar zwaardere onderwerpen kampt. Terwijl er genoeg dramafilms zijn over ‘the hood’, miste toch wel een film als Dope met een komischere kijk op de tieners uit deze wijken zonder hun problemen weg te wuiven. Het is dan ook te hopen dat Dope niet de laatste zal zijn. Al laten de acteerkunsten van Moore soms te wensen over, de personages zijn samen leuk genoeg om een film te dragen. Wat vooral grappig is is het contrast tussen de jaren ’90 en het heden in de film. Terwijl de personages rondlopen alsof ze zo uit de nineties zijn komen – terwijl ze de jaren ’90s niet eens actief hebben meegemaakt – lopen ze ondertussen ook rond met iPhone’s, verkopen ze de drugs voor BitCoins en komen er ook flink wat memes langs.

Dope is nu te koop op DVD!

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

2 thoughts on “Dope – recensie”

  1. Ik wilde deze erg graag zien in de bios maar daar was hij al uit de roulatie voordat ik het door had. Ben wel te porren voor dit soort films dus deze ga ik zeker binnenkort bekijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *