Scream Queens – eerste indruk

Eergisteren is de langverwachte serie Scream Queens in Amerika in première gegaan. De serie is uit de handen van o.a Ryan Murphy, de bedenker van series als Glee en American Horror Story, waardoor de verwachtingen natuurlijk redelijk hoog lagen.

Scream Queens

In Scream Queens heeft schooldirectrice Cathy Munsch (Jamie Lee Curtis) een appeltje te schillen met de leidster van de Kappa Kappa Tau soos – een van de meest prestigieuze sociëteiten van Wallace University – en besluit hierdoor dat iedereen die zich aanmeld bij Kappa toegelaten moet worden. Hierdoor wordt het kaf van het koren gescheiden, alleen blijft enkel het kaf over die nog bij Kappa wil horen. Terwijl leidster Chanel Oberlin (Emma Roberts) moet accepteren dat haar reputatie op het spel staat met haar groep toekomstige zusters begint het dodenaantal om hen heen te stijgen. Of deze moorden te maken hebben met Chanel’s onaangename reputatie of met de mythe rondom het Kappa huis is nog maar de vraag, maar bruut is het in ieder geval wel.

Bij Scream Queens moet je eerder denken aan Scary Movie dan aan Scream qua hoever de serie een satire is op het horrorgenre. Over de top en zwaar bouwend op stereotypes is de serie vooral, waardoor er ongetwijfeld mensen zullen afhaken na de eerste twee afleveringen. Dat bij het maken van een satire op horrorfilms stereotypes worden gebruikt is ondertussen niks nieuws meer, maar Scream Queens weet wel nieuwe stereotypes neer te zetten. Natuurlijk is er de uberbitch, Chanel, maar zo is er ook een Taylor Swift fanaat en de internet feminist. Scream Queens gaat met de tijd mee. Zo worden niet alleen de stereotypes belachelijk gemaakt, maar ook de mensen die alles moeten tweeten. Sommige uithalen zijn zo erg gefocust op de nieuwe generatie dat veel mensen over vijfentwintig niet eens zullen weten waar het in eerste instantie over gaat. Dat de serie gevat is is hiermee wel bewezen en het zorgt ook wel voor een lachje hier en daar.

Scream Queens

Dat Ryan Murphy’s werk af en toe beledigend uit de bocht komt is maar iets wat we voor lief moeten nemen. Racistische opmerkingen vliegen je ook bij Scream Queens om de oren, en dat terwijl je de serie in eerste instantie haast zou prijzen voor de diversiteit in de cast en personages. Voor het kijken van Scream Queens heb je een hoge tolerantie nodig, maar ook een sterke maag. Wat zou een serie genaamd Scream Queens nou zijn zonder een paar moorden her en der? In dit aspect doet de serie het tot nu toe nog redelijk goed. De moorden zijn redelijk bruut en memorabel, wat natuurlijk te hopen is van de maker van American Horror Story. Nou heeft de serie maar vijftien afleveringen voor het eerste seizoen in de planning staan, maar het is nog maar de vraag wat er de rest van het seizoen gaat gebeuren. Dit vooral aangezien we in de eerste twee afleveringen al redelijk veel informatie hebben gekregen en het goed te gokken is waar dit naar toe zal leiden. Qua opbouw is het nog even afzien, maar de manier waarop de tweede aflevering eindigt beloond al veel goeds.

Op het moment zou ik de serie qua cijfer een 6.5 geven, de humor en de horror zijn beiden goed van niveau. Ook bevat de serie flink wat referenties en zelfs een paar hommages aan horrorfilms, en dan met name Halloween, maar de racistische opmerkingen, de opbouw en de korte spanningsboog zorgen ervoor dat het cijfer flink keldert. Ook is het maar de vraag hoe lang de serie uit te houden is als het zo over de top blijft als in de eerste twee afleveringen. Hierdoor kijkt het eerder weg als een slechte spoof dan een satirische serie. Natuurlijk is het zo dat Scream Queens niet te serieus moet worden genomen, maar ergens moet toch de grens worden getrokken.

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

7 thoughts on “Scream Queens – eerste indruk”

  1. Geen idee waarom, maar als fan van American Horror Story werd mijn interesse gewekt voor Scream Queens. Heb het gisteren gekeken, maar was voor mij vermoedelijk meteen de laatste keer. Vond het én niet grappig én niet spannend, dus echt een idee in welke categorie het moet vallen kreeg ik niet.

    Moest wel even lachen om dat stukje over die chick die vlogt over kaarsen, Roberts speelt het weer prima en de scene met de grasmaaier is ook leuk bedacht. Maar alles bij elkaar overtuigde het mij zeker niet.

    Dus ik ben benieuwd hoe het seizoen vordert en als het beter wordt, dan geef ik het wellicht nog een kansje 😉

  2. Ik heb alleen de eerste ep gezien en vond het hilarisch. Qua toon lijkt het voornamelijk op Ryan Murphy’s eerste serie Popular, alleen nu dan met moorden. Ben zeer benieuwd naar de overige afleveringen.

    1. Idd, die was ik even vergeten; Popular. Een kruising van Popular, Glee en American Horror Story. Ik vond de eerste afleveringen f—–g hilarisch. Heb mij bij vlagen kapot gelachen. Ik vind dit een van de leukere series van dit nieuwe Amerikaanse tv-seizoen waar ik tot nu toe over heb geschreven op mijn eigen site. Ik ga de serie dan ook zeker verder kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *