Spy – recensie

Spy is ongetwijfeld de grappigste film van het jaar tot nu toe!

Spy

Spionnenfilms zijn één pot nat. Je neemt een gladde kerel, een prachtige dame, veel coole gadgets met natuurlijk een snelle kar en je bent halverwege een kaskraker. Dat moet toch eens anders gaan, en daar was Paul Feig het gelukkig mee eens. Sinds hij doorbrak met Bridesmaids heeft hij film na film gemaakt waarin vrouwen in de hilarische hoofdrol schitteren. Dat Melissa McCarthy, niet Jude Law, de ster is van Spy zal wie bekend is met zijn werk niks verbazen. Ze heeft inmiddels al vijf films op haar naam staan in samenwerking met Feig, waaronder de aankomende Ghostbusters met enkel vrouwen in de hoofdrol en Chris Hemsworth als de sexy assistent.

Achter elke grote man staat een minstens net zo grote vrouw, dit is ook het geval in Spy. Meesterspion en CIA-agent Bradley Fine (Jude Law) en zijn kantoorgebonden partner Susan Cooper (Melissa McCarthy) weten zaak na zaak op te lossen, wat voornamelijk te danken is aan Susan die vanuit haar computerscherm Bradley influistert wat hij moet doen. Als Bradley tijdens een missie spoorloos verdwijnt bied Susan zich aan om haar partner op te sporen, hiervoor moet ze echter wel undercover gaan. Wat bij haar partner er altijd super cool uitziet is in het echt toch iets minder geweldig als ze de ene na de andere verschrikkelijke alter ego krijgt aangesmeerd met nog ergere bijgaande gadgets, maar om haar partner te redden gaat ze ervoor en dat heeft natuurlijk niks te maken met de gigantische crush die ze op ‘m heeft. 😉

Spy

Natuurlijk zijn er wel meer pogingen gedaan om de clichés van de spionnenfilms te doorbreken, maar Spy is een van de weinige films waarbij dit ook echt blijft hangen. Dit is voornamelijk dankzij de satirische blik waarmee Spy de gemiddelde spionnenfilm op de hak neemt, wat hand in hand gaat met het feit dat de spion in deze film een zachtaardige vrouw is die niet door mannen aanbeden wordt. Zelfs uber bad ass Angelina Jolie wist met Salt niet zo’n grote indruk te maken als dat Melissa McCarthy dat doet als vrouwelijke spion. McCarthy’s humor is in de meeste gevallen een flinke hit or miss, maar Spy bevat amper flauwe grappen. Dit is niet alleen te danken aan McCarthy, maar ook aan Miranda Hart, die Susan’s beste vriendin en collega speelt, en Jason Statham als een intense mede-agent die het er niet mee eens is dat Susan het veld ingaat.

Wat ik persoonlijk het leukste vind aan Spy is dat de film boordevol girlpower zit zonder dat je het eigenlijk doorhebt. Zo wordt de grote schurk gespeeld door Rose Byrne, maar ook veel van Susan’s collega’s zijn vrouwen, net als haar baas (Allison Janney). Er wordt geen groot punt gemaakt van het feit dat de film voornamelijk uit vrouwen bestaat waardoor het nog maar de vraag is waarom we niet meer van dit soort films kunnen hebben binnen het komedie/actiegenre. Films waarin vrouwen geschreven worden als slechteriken, spionnen, maar ook gewoon als normale vrouwen in een stoerdere rol, in plaats dat zij als laatste optie een man vervangen. Gelukkig lijkt Hollywood hier steeds meer voor open te staan met films als Sicario, Mad Max: Fury Road en Star Wars: The Force Awakens, dus hopelijk zal Susan Cooper niet de laatste indrukwekkende vrouwelijke spion in de bioscoop zijn!

Spy

Spy is nu te koop op DVD en Blu-ray!

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

4 thoughts on “Spy – recensie”

  1. Helemaal met je eens dat dit één van de grappigste films van het jaar is. Had er geen verwachtingen van en was zeer aangenaam verrast dat ik ‘m zelfs een tweede keer gezien heb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *