The Conjuring 2 – recensie

James Wan weet weer een voortreffelijke horrorfilm neer te zetten met The Conjuring 2.

Zelfs spokenjagers kunnen bang worden van de geesten die ze tegenkomen. Nadat Ed (Patrick Wilson) en Lorraine Warren (Vera Farmiga) zich wagen aan de welbekende zaak van het Amityville huis besluiten ze met pensioen te gaan, maar als ze naar een Engelse familie in nood worden gestuurd worden ze weer terug gezogen in de wereld van de behekste huizen en bezetene kinderen. Het huis van de Engelse familie staat namelijk bekend als de Engelse Amityville, maar of het een hoax is of dat er echt wat aan de hand is is nog maar de vraag. Met een 11-jarig meisje die bezeten wordt door een oude boze man (of gewoon heel goed in buikspreken is) is het aan Ed en Lorraine om de familie te helpen.

Ik zal eerlijk zeggen dat de eerste Conjuring film mij al weer vergaan is, behalve een enge vrouw boven op een kast en heel veel geklap weet ik niet zo goed meer waar de film over ging, laat staan wat ik ervan vond. De spin-off die hieruit voort kwam, namelijk Annabelleherinner ik me helaas nog wel en gelukkig kan ik zeggen dat The Conjuring 2 het betere werk is. Ik zou zelfs zo ver gaan om te zeggen dat een derde deel niet zo’n slecht idee zou zijn, als een eventuele derde film weer met Vera Farmiga, Patrick Wilson en James Wan zou zijn dan zou ik ‘m zeker kijken. Aangezien ik een redelijke aversie heb voor het uitmelken van een goede franchise zegt dit wat mij betreft al genoeg over The Conjuring 2.

The Conjuring 2

The Conjuring 2 begint al op een manier waarin veel meer horrorfilms zouden moeten beginnen, namelijk niet met een halfuur durende introductie van de nieuwe familie waarin helemaal niks gebeurt, maar met een openingsscene waarna je weet dat je met hartkloppingen de zaal uitloopt. Ja, The Conjuring 2 is wéér zo’n film met goedkope schrikmomenten, maar vergis je niet. Het verschil tussen een goede horrorfilm en een slechte horrorfilm is niet alleen hoe deze schrikmomenten behandeld worden, maar ook wat er tussen deze momenten in gebeurt. The Conjuring 2 is geen film die opgebouwd is rondom een paar goede schrikmomenten, voor het grootste deel zit er een onheilspellend gevoel over de film heen waardoor je hartkloppingen naar de eerste paar keer niet meer weggaan. De opbouw naar de spanning neemt op momenten zijn tijd, waardoor zelfs de meest cliché schrikmomenten toch niet te voorspellen zijn en ze je uiteindelijk uit je stoel laten vliegen.

The Conjuring 2 draait nu in de bioscoop

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someone

3 thoughts on “The Conjuring 2 – recensie”

  1. De film is weliswaar minstens een half uur te lang maar is voor horrorliefhebbers een must see voor in de bios. Heb ervan genoten en ben me meerdere momenten wezenloos geschrokken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *